-
Abonneren
Geabonneerd
Heb je al een WordPress.com-account? Nu inloggen.
Waar het Gemis boven de aarde staat, laat Afrika dansend zijn vreugdetranen zien om de nalatenschap van vrijheid en verzoening, de glimlach en de vuist die heeft gediend. Mandela, zwarte rhinoceros die trots zijn hoorn verhief – de freeborn generatie achter zich – en tegelijk zijn kwetsbaarheid besefte in het gevecht om recht en waardigheid. … Lees verder
Prinses van Oranje Je bent ons al vertrouwd van top tot teen in lange lieve jurken, maar wie je echt bent weten misschien een paar alleen toch hebben we je al die tijd herkend Je hebt een lach als van een zonsopgang paleizenmeisje met je lange haren Je handen vinden zusje links en rechts tastbaarder … Lees verder
Warme kus van de prinses voor onze koning een moederlijke kus op het bordes zij is de purperen herfst, hij is de zomer en dan verschijnt de lente in een driewerf geel – de Dam: één juichende oranje keel In het geheugen knokt, molotovt en kraakt het maar vandaag zijn er wolken oranje rook wat … Lees verder
Het oog raakt niet verzadigd van zien Weet je nog dat we met de kinderen gingen toen ze nog geen tien – schilderijen kijken en een poster mee Die hing dan op hun kamer en ze zeiden – het klonk als psalmen die nog moesten rijpen – mattíés kandínskie braitner Object en zelfportret, iconen, we … Lees verder
Job 42: 14 …en de jongste dochter noemde hij Oogschaduw (Groot Nieuws) Mevrouw! Ik zie dat u niets aan uw wimpers doet, een rafelige voile hangt voor uw kleine oog waarmee u zo trouwhartig loert. De dikke folianten van uw huid laten zich lezen als een grijs verleden, braillerimpels die om botox vragen. We gaan … Lees verder
Nederlands Dagblad, Olympische Spelen, bij de foto van 12 juni 2010 Jouw braaiskottel met warme boerewors mocht hier tot gisteren staan. Dit is de plek. Maar bij de eerste aftrap moest die keet verdwenen zijn. Men kent en vindt je stalletje niet meer. Rondom de kalebas die Soccer City heet, mogen alleen nog Cola en … Lees verder
222 gedichten van 17 dichters bij de drie jaargangen van het gemeenschappelijk leesrooster in het Dienstboek PKN. Gedichten van: Fiet van Beek, Menno van der Beek, Len Borgdorff, Ria Borkent, Lenze L. Bouwers, Alfred C. Bronswijk, Anton Chardon, Jon van Duivenbode, Koos Geerds, Ati van Gent, Jan Groenleer, Mieke de Jong, René van Loenen, Hilbrand … Lees verder
(Recensie De Reformatie oktober 2013) Recent verscheen een bijzondere bundel gedichten, samengesteld voor gebruik in de eredienst en thuis. Ieder gedicht heeft een bijbeltekst als uitgangspunt. De onderwerpen volgen het kerkelijk jaar voor alle zondagen en de christelijke feestdagen, ook voor biddag, dankdag en oudejaarsavond. Per jaar betekent dat een serie van 74 gedichten en … Lees verder
Uitgeverij Brandaan, 2008 Vaderschap Naam Naast het bad stond een emmer bloedwater Tussen het zingen van ‘daar was een wuf dat spon’
Uitgeverij Lannoo, België, 2007 De mooiste religieuze poëzie van de twintigste eeuw uit de Lage Landen Vlaamse Gaai Abdij Kerkzaal
Uitgeverij Contact, 2007 Futurum
Uitgevers ’s Graveland, 2006 Literaire wandeling door de Hortus Botanicus te Amsterdam Futurum
Uitgeverij Kok, Kampen, 1993 100 gedichten uit 10 jaar Woordwerk Zomeravond (later opgenomen onder de titel: Duif)
Zij voert haar strijd tegen verval, al weet zij die verloren. Gaafheid is geluk. Aantasting is verdriet; de dood in het verschiet. En vraagt het kind: ‘Mag ik nu gaatjes in mijn oren?’ Dan zegt de moeder: ‘Nee, nog niet.’ Uit: Meulenhoff Poëziekalender 1989
Wat hebben stof en geest gemeen? Een zuigmond hijgt zo tegenwinds, niets blaast. De slang heeft levenslang een geest van slavernij. Maar uit stofnesten diep in mij vliegen blindelings vogels op. Een bezigheid die handen bindt laat de gedachten vrij.
Het kleed, klein uitspansel in het heelal, zet elementen in een ander licht. Want schotels die hun plaats en hun getal vinden zijn op wisselwerking gericht. Servies. Servet. De kans op een gesprek. Een plan wordt altijd weer een open plek: tussen de regels regeert het toeval. Saamhorigheid, erfenis van de tijd, legt zich in … Lees verder
Eenzame resten rode wijn verroesten in de glazen. Een mens van glas en porselein heeft schoonheid lief, verzamelt pijn. Laat vuil hem niet verbazen. Tel bij een teil de schotels niet zolang de kwast kan dansen. Wie wrok opstapelt tilt verdriet en ondervindt de waarheid niet: de glazen zullen glanzen.
Ik dacht terwijl ik mes en water nam aan een stiletto, aan een diepe zee. Een aardappel is niet bang voor plons en snee omdat hij uit de dood tevoorschijn kwam. De oude angst te sterven voor de oogst moet onderhuids aanwezig zijn. Ik schil bescherming weg omdat ik weten wil. Nog voorraad voor drie … Lees verder
Tien redenen om nooit een hond te nemen
konden wij noemen. Geen mormel zou bij
Lees verder
Friese Staby, je krijgt een Friese naam
met geuren van het wad, de boerderij.
Lees verder
Ria Borkent 