Juf H. sloeg eenmaal om een vlek een kind.
Ze kraakte door de rijen, keek ellebogen in,
liet rode krassen na als rimpels op het blad
terwijl de kroontjespen haar streken had.
Rood brandde onverwacht een stempel op je wang.
Dat ik het was – verbaasd en bang.
Ik wrijf geen haat nog minder pijn, maar schrijf
de klap op die zij gaf, en hoe de klad
in liefde kwam, september, het eerste bedrijf.
Ria Borkent 
Reacties
Reacties zijn gesloten.